Umierają językoznawcy znakomici. Teresa Skubalanka

Na stronie Instytutu Filologii Polskiej UMCS zamieszczono nekrolog:

Z przykrością informujemy, że 29 lipca 2016 r. zmarła śp. prof. dr hab. Teresa Skubalanka.

Prof. Teresa Skubalanka urodziła się 18 czerwca 1928 roku w Łodzi. Szkołę średnią ukończyła we Włocławku. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Magisterium uzyskała na Uniwersytecie Wrocławskim. Stopień doktora uzyskała w 1960 r. na Uniwersytecie Wrocławskim, a stopień doktora habilitowanego w 1966 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.

Z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie związana zawodowo w latach 1967-2001. W 1974 r. otrzymała stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1986 roku profesora zwyczajnego. Od 1970 do 1985 roku prof. Teresa Skubalanka pełniła funkcje dyrektora Instytutu Filologii Polskiej i kierownika Zakładu Języka Polskiego UMCS, podnosząc lubelską polonistykę do rangi silnego i liczącego się w kraju ośrodka naukowego. Od roku 1992 do momentu przejścia na emeryturę prof. Teresa Skubalanka była pracownikiem Zakładu Historii Języka Polskiego i Dialektologii.

Wypromowała około 250 magistrów i 20 doktorów, była autorką 11 książek i ponad 150 artykułów. Ważniejsze prace: Historyczna stylistyka języka polskiego. Przekroje (Wrocław 1984), Stylistyczna akomodacja systemu gramatycznego (Wrocław 1988), Wprowadzenie do gramatyki stylistycznej języka polskiego (Lublin 1991), O stylu poetyckim i innych stylach języka. Studia i szkice (Lublin 1995), Podstawy analizy stylistycznej. Rozważania o metodzie(Lublin 2001), Język poezji Czesława Miłosza (Lublin 2006), Polska liryka patriotyczno-obywatelska. Studium stylu (Lublin 2012).

Posłanka na Sejm PRL VI kadencji (1972-1976).

W 2002 r. otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Była wzorem nauczyciela akademickiego i uczonego, współtwórczynią lubelskiego środowiska polonistycznego, zasłużonym dla polskiego językoznawstwa badaczem.

Skubalanka-IMG_20160806_144228

Źmicier Saŭka (1965–2016). Umierają językoznawcy znamienici

Biełsat i Radio Swaboda poinformowały o śmierci Źmitra Saŭki. Zmarły był wybitnym filologiem, bibliografem i współautorem podręcznika klasycznej ortografii białoruskiej (Biełaruski klasyczny prawapis).

Zalecał codzienne praktykowanie języka białoruskiego.
Pożegnanie na stronie telewizji Biełsat.

 

Umierają językoznawcy znakomici. Andrzej Bańkowski

Dziś warto wspomnieć o prof. Andrzeju Bańkowskim, który zmarł 29 stycznia 2014 r.
Uczony wybitny, chodzący własnymi ścieżkami naukowymi i leśnymi.
W Gazecie napisali, że ukoronowaniem jego pracy był trzytomowy słownik etymologiczny.
To niestety nieprawda.
Do dziś nie umiem sobie poradzić z tym, że gwałtowna polemika mająca cechy czegoś gorszego sprawiła, że ukazały się tylko dwa tomy, do litery P.

Smutny zapis ze strony Rady Języka Polskiego.